Książka poświęcona jest warszawskim introligatorom okresu zaborów (lata 1795-1918) i składa się z dwóch obszernych i wzajemnie uzupełniających się części.

Pierwszą stanowi wstęp, w którym przedstawiono kluczowe zagadnienia, procesy i zjawiska dotyczące tego rzemiosła oraz ludzi z nim związanych. W gruncie rzeczy to solidna monografia, ukazująca miejsce introligatorstwa w szeroko pojmowanej kulturze książki oraz analizująca rynek książki w kontekście dziejów politycznych i gospodarczych. Obok rozdziałów dotyczących samego rzemiosła: technologii, materiałów i urządzeń, są też i takie, które przedstawiają środowisko introligatorów – jego strukturę, organizację i przemiany, jakie następowały w ciągu całego stulecia. Częścią drugą jest obszerny słownik biograficzny introligatorów warszawskich. Publikacja wypełnia dotkliwą lukę w badaniach nad dziejami ruchu wydawniczego w Warszawie, włączając się w nurt biografistyki introligatorstwa.

Opracowanie jest wynikiem działalności dokumentacyjnej autorki, zapoczątkowanej w Muzeum Drukarstwa Warszawskiego i kontynuowanej samodzielnie. Wiele materiałów i cennych wskazówek uzyskano od osób prywatnych – badaczy, bibliofilów, kolekcjonerów i antykwariuszy. Na uwagę zasługuje bogaty materiał ilustracyjny oraz wysoki poziom edytorski książki.

W pierwszym rozdziale przedstawiona jest kinematyka, która stanowi dział fizyki, i w którym bada się ruch ciał bez podania przyczyny tego ruchu. Drugi rozdział omawia podstawy zasad dynamiki. Ruch ciał pod działaniem sił jest wyznaczony przez trzy prawa ruchu sformułowane przez Newtona. W trzecim rozdziale prawa dynamiki objaśniają ruch Księżyca wokół Ziemi. Rozwiązanie tego problemu stanowiło punkt wyjścia do sformułowania przez Newtona prawa powszechnego ciążenia ciał.

W czwartym rozdziale czytelnik zaznajamiany jest ze znaczeniem pojęcia energii w fizyce, na podstawie przykładów energii mechanicznej. Opis niektórych własności cieczy i gazów stanowi treść piątego rozdziału. W szóstym rozdziale, przedstawienie podstaw termodynamiki zaczynamy od definicji szeregu pojęć, specyficznych dla termodynamiki, z którymi nie spotykamy się w życiu codziennym.

Siódmy rozdział – to pierwsze kroki na terenie kinetycznej teorii gazów. Stanowi ona zaczątek działu fizyki, który współcześnie nosi nazwę fizyki statystycznej i obejmuje własności wszystkich systemów fizycznych, a więc gazów, cieczy i ciał stałych, w których skład wchodzą wielkie liczby atomów lub molekuł.

W ósmym rozdziale zajmujemy się drganiami harmonicznymi, a ruchem falowym atomów lub molekuł w gazach – w dziewiątym. W rozdziale dziesiątym koncentrujemy się na zjawiskach związanych z dźwiękiem. Scharakteryzowane zostały źródła dźwięku, sposób powstawania dźwięku oraz własności dźwięków rozróżnianych przez człowieka.

Zjawiskami elektrycznymi, które nie zależą od czasu, czyli elektrostatyką zajmiemy się w jedenastym rozdziale. Z kolei zjawiskami, które towarzyszą przepływowi stałego prądu elektrycznego – w dwunastym rozdziale. W trzynastym rozdziale scharakteryzujemy podstawowe własności trwałych magnesów, które wykorzystuje się w generatorach prądu zmiennego. Związkiem między elektrycznością i magnetyzmem zajmiemy się w czternastym rozdziale.

W piętnastym rozdziale omówiona została szczególna teorii względności – ciała stałe, ciecze i gazy o temperaturze wyższej od bezwzględnego zera, wysyłają fale elektromagnetyczne o rożnych długościach, które nazwiemy promieniowaniem. Ponieważ własności tego promieniowania zależą od temperatury źródła promieniowania, nazywamy je promieniowaniem cieplnym. W szesnastym rozdziale przedstawimy narodziny fizyki kwantowej, która wzięła początek w badaniach własności promieniowania cieplnego, czyli w dziedzinie pokrewnej termodynamice.

W siedemnastym rozdziale opisane zostały kolejne etapy rozwoju fizyki atomowej, a w osiemnastym – przedstawiamy informacje z dziedziny fizyki jądrowej, które są niezbędne dla elementarnego zrozumienia procesu rozszczepienia jądra atomowego w reaktorze jądrowym.

Większość rozdziałów zakończona jest ćwiczeniami wraz ze szczegółowymi rozwiązaniami. Odgrywają one istotną rolę w uzyskaniu minimum umiejętności posługiwania się zasadami fizyki do rozwiązywania problemów fizycznych. Istotną część książki stanowią rysunki, których szczegółowe opisy zawierają uzupełnienia tekstu. W zakończeniu rozdziału lub grup rozdziałów wymienione zostały te umiejętności, które można uznać za niezbędne dla zrozumienia dalszych części tekstu.

(…) introligatorstwo stolicy Polski, a zatem – siłą rzeczy – jednego z najważniejszych miast dawnej i współczesnej Rzeczpospolitej, stanowi wciąż wielką zagadkę w dziejach tej dziedziny rzemiosła artystycznego. (…) Nieco lepiej, co nie znaczy że zadowalająco, prezentuje się nasza wiedza o warszawskich oprawach z XVIII stulecia, (…) również w przypadku XIX i 1. połowy XX wieku odnieść można wrażenie stopniowego wzrostu naszej orientacji w działalności i dorobku stołecznych „oprawców”. Lektura książki dr Pokorzyńskiej, w tym zwłaszcza imponujących rozmiarów część biograficzna, dowodzi jednak jak iluzoryczne jest to wrażenie. Stanowi ona bowiem pierwszą, zakrojoną na tak dużą skalę, próbę zmierzenia się z zagadnieniem działalności warszawskich introligatorów od końca XVIII do pierwszego dwudziestolecia XX wieku.

(z recenzji dra hab. Arkadiusza Wagnera)

Pierwsza część pracy jest w gruncie rzeczy solidną monografią, ukazującą miejsce introligatorstwa w szeroko pojmowanej kulturze książki, jak i rynku książki w kontekście dziejów politycznych i gospodarczych. Obok rozdziałów dotyczących samego rzemiosła: technologii, materiałów i urządzeń, są też i takie, które przedstawiają środowisko – jego strukturę, organizację i przemiany, jakie następowały w ciągu całego stulecia, biogramy zaś świetnie tę panoramę uzupełniają, personalizują.

(z recenzji dra hab. Grzegorza Niecia)